Osoba cierpiąca na neurotyczną potrzebę miłości i tym podobni zbyt boleśnie odbierają każdą niepokore i odmowę. Potrzeba oczekiwania na odpowiedź czy spotkanie, chęć partnera udzielić czas samemu sobie lub innym ludziom okazuje się dla niego prawie nieznośnym bólem i jego rozumienie staje się świadectwem własnej bezwartości i odtrącenia. W takich przypadkach zbiera się wilka ilość obraz. Jednak gniew i obrazy w adres partnera łączą się z niemożnością rozerwać z nim związku. Głównym warunkiem jest zbytnie uzależnienie się dziecka od jednego z rodziców, od którego ono się nie uwalnia nawet w dorosłym życiu. Ono potrafi kłucić się ze swoją matką czy ojcem, może chcieć się ich pozbyć czy postąpić wbrew ich myśli. I nie dla tego, że tak będzie lepiej, a dla tego że tak będzie inaczej. Ale i w tym on pozostaje uzależniony od rodziców. Pozbywając się swojego dziecięcego uzależnienia, on kontynuuje budowanie swoich relacji z partnerami na zasadzie tego samego schematu. Dla czego takim ludziom nie udaje się wydorośleć? Dla tego że stale żądają miłości. Przyczyną tego również może być to że matki często starają się za wszelką cenę utrzymać przy sobie swoje dzieci. One nie powinne umieć być wolnymi i niezależnymi. I dla tego ona w tak wysokim stopniu owija ich swoją opieką i kontroluje każdy krok, że dzieci nie mają żadnej możliwości stać się dorosłymi.